Edep-Faruk Yüksek

Setreyledim ruhumu libasım edep

Mahbup ile her dem muhabbete sebep

Edep imiş her gönle ziynet, başa taç

Her insan hem de kâinat ona muhtaç

Ol edep ki zihin semasında kandil

Hüda’dan kalbe akan ilahi tahvil

Edep hüması cennet muştular kula

Kanadından süzülür Firdevs-i ala

İffete yumulmuş gözler edebe mugayyir

Cihanda bir dem bulsa huzur sanır

Kudret eli ufkumuza yazmış sülûs

Edebinle konuş yahut dört elif sus

Önce kendine söyle kelamı, sözü

Edep olmadan âdem olmaz işin özü