“Arkadaşlar! Çok hızlı gittik, ruhlarımız geride kaldı”. Belki bu yüzden biraz durmamız gerekiyor. Şimdi sessizce dış dünya ile bağlantımızı azaltabiliriz.

Günlük rutinlerimdendir yürümek. Ömürden payıma düşen anları; adım adım, nefes nefes tırtıklamak. Belki yavaş yavaş eksilsin diye saniyelerim, adımlarımı yavaş yavaş atmak.

“Neden yazıyorum?” sorusu üzerine biraz düşünmek ve birkaç şey söylemek istedim. Zaten ne yaparsak yapalım önemli olan, neden yaptığımız değil midir? İnsanın eylemlerinin gayesi, neticesinden daha önemlidir. Neden ve niçin yaptığını bilmezsen, yaptığın işten nasıl zevk alabilirsin ki? Kendini motive edecek şey, aslında seni o işi yapmaya ikna eden delildir.