MülâkîDergi

Şiir Yazmak Bu çağda … Neden ve Niçin… Yıkıntılar içinden bir çığlık, Bilinmeze bir koşu… Ve bırakmak herkesin peşinde koştuğu dünyayı… Kaçış ; Dünyadan ukbaya…                                                           Nefret; Çağdan ve çağın taşlaşmış kalbinden… Yürümek bir bilinmeze Ama En bilinene yürümek … Ardında bırakmak seni senden alanı, Seni özünden çalan sahte olanı … İtmek Elinin tersiyle Yok olacak olanı Ve yönelmek Hakk’a Sıyrılarak fazlalıklardan … … Mahzun, küs

Kahve değil şeker şerbettir bu Kırk yılı geç leblere ihanettir bu

Şair Abdurrahim Karakoç’a şiire nasıl başladığı sorulduğunda “Bismillah” dedim başladım şeklinde cevap vermiş, ben de yazabilmek için Bismillah diyorum.

Setreyledim ruhumu libasım edep Mahbup ile her dem muhabbete sebep Edep imiş her gönle ziynet, başa taç Her insan hem de kâinat ona muhtaç Ol edep ki zihin semasında kandil Hüda’dan kalbe akan ilahi tahvil Edep hüması cennet muştular kula Kanadından süzülür Firdevs-i ala İffete yumulmuş gözler edebe mugayyir Cihanda bir dem bulsa huzur sanır Kudret eli ufkumuza yazmış sülûs Edebinle konuş yahut dört elif sus Önce kendine söyle kelamı, sözü Edep olmadan âdem olmaz işin özü

Anlamak için bir şeyin büyüklüğünü. Uzaklaşmalı iyice ondan derler. Yalnız sana yazılmalı şiirler Yalnız sana bakmalı nazar.